Είναι εύκολο; Και πόσο; Φοβάμαι ότι αν δε σταματήσεις να τα καταφέρνεις, κανένας δε θα αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι αυτό που κάνεις. Αν δε σταματήσεις να χαμογελάς όσο πονάς, κανένας δε θα καταλάβει ποτέ πόσο προσπαθείς. Θα μου πεις και αν σταματήσεις; Αν σταματήσεις θα γίνει κάτι; Το μόνο που θα γίνει είναι να χρειαστεί να κάνεις πάλι εσύ όσα θα έκανες σήμερα, αύριο. Γιατί στα μάτια των ανθρώπων όσο χαμογελάς και όσο στέκεσαι όρθιος, δεν έχεις κανένα πρόβλημα...ακόμα κι αν δεν έχεις κουράγιο να πατήσεις ένα κουμπί, ακόμα κι όταν κρατάς τη λίστα με τα ψώνια και δεν καταλαβαίνεις τι γράφεις, ακόμα κι αν το να κάνεις μπάνιο σου μοιάζει βουνό, ακόμα κι αν όλα γύρω σου καταρρέουν, αλλά εσύ στέκεσαι. Δεν ξέρω, πραγματικά, αν κανείς μπορεί ποτέ να καταλάβει πόσο δύσκολο είναι αυτό που νιώθεις, πόσο ψυχοφθόρο είναι να χρειάζεται να εξηγείς διαρκώς γιατί δεν είσαι σε ένα αμαξίδιο, άλλωστε, μια χαρά είσαι, δεν είσαι ενδεικτικό παράδειγμα ασθενή με σκλήρυνση. Όχι, δεν είσαι, αλλά μ...
Τον Daniel Lafferty είχα την τύχη να τον γνωρίσω στην Πράγα, στα πλαίσια του MS Sessions 2017. Με την άδειά του δημοσιεύω τη φωτογραφία του, για να σας αποδείξω ότι πάντα υπάρχει ελπίδα!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου