Τελευταία μέρα του 2017. Συνήθως όλοι κάνουμε μία μίνι ανασκόπηση της χρονιάς που φεύγει και θέτουμε στόχους για εκείνη που έρχεται...Αλήθεια, τι θα επιθυμούσατε για το 2018; Ή μάλλον, τι πιστεύετε ότι θα έκανε τη νέα χρονιά πιο εύκολη, πιο όμορφη, πιο ουσιαστική για εσάς;; Θα μου άρεσε να μοιραστούμε τις απόψεις μας, όποιες και να είναι, εδώ θα είναι πάντα ευπρόσδεκτες :)
Είναι εύκολο; Και πόσο; Φοβάμαι ότι αν δε σταματήσεις να τα καταφέρνεις, κανένας δε θα αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι αυτό που κάνεις. Αν δε σταματήσεις να χαμογελάς όσο πονάς, κανένας δε θα καταλάβει ποτέ πόσο προσπαθείς. Θα μου πεις και αν σταματήσεις; Αν σταματήσεις θα γίνει κάτι; Το μόνο που θα γίνει είναι να χρειαστεί να κάνεις πάλι εσύ όσα θα έκανες σήμερα, αύριο. Γιατί στα μάτια των ανθρώπων όσο χαμογελάς και όσο στέκεσαι όρθιος, δεν έχεις κανένα πρόβλημα...ακόμα κι αν δεν έχεις κουράγιο να πατήσεις ένα κουμπί, ακόμα κι όταν κρατάς τη λίστα με τα ψώνια και δεν καταλαβαίνεις τι γράφεις, ακόμα κι αν το να κάνεις μπάνιο σου μοιάζει βουνό, ακόμα κι αν όλα γύρω σου καταρρέουν, αλλά εσύ στέκεσαι. Δεν ξέρω, πραγματικά, αν κανείς μπορεί ποτέ να καταλάβει πόσο δύσκολο είναι αυτό που νιώθεις, πόσο ψυχοφθόρο είναι να χρειάζεται να εξηγείς διαρκώς γιατί δεν είσαι σε ένα αμαξίδιο, άλλωστε, μια χαρά είσαι, δεν είσαι ενδεικτικό παράδειγμα ασθενή με σκλήρυνση. Όχι, δεν είσαι, αλλά μ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου